Συμμετοχή των κατοίκων του Πολιτικού στους Εθνικούς Αγώνες

Η χριστιανική παράδοση, το βαθύ θρησκευτικό συναίσθημα, τα πλούσια ελληνοχριστιανικά ιδεώδη  δεν μπορούσαν να άφησαν τους κατοίκους του Πολιτικού αμέτοχους από τους εθνικούς αγώνες.
Κατά την διάρκεια των Βαλκανικών αγώνων αριθμός κατοίκων του Πολιτικού έτρεξε να βοηθήσει τον αδελφό αγωνιζόμενο  Ελληνικό Λαό.  Μεταξύ αυτών και οι Γρηγόρης Κυπριανού και Ξενοφών  Χατζηλαζαρή.
Κατά την διάρκεια του Β παγκοσμίου Πολέμου αριθμός χωριανών μας έτρεξε να αγωνιστεί στο πλευρό των συμμάχων εναντίον του Άξονα.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του Φωτίου Χαρίτωνος, ο οποίος αγωνίστηκε τόσο στην μάχη του Ρίμινι, αλλά και στην Αίγυπτο με τις ομάδες των άλλων Κυπρίων. Άλλοι χωριανοί μας που έλαβαν μέρος στον δεύτερο παγκόσμιο Πόλεμο ήταν και οι Λευτέρης Χριστοφόρου, Γιάννης Ζορλής, και ο Ζήνωνας Χαραλάμπους.
Κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου λόγω των βομβαρδισμών της Λευκωσίας από τους Γερμανούς, η Αγγλικές αρχές, παρότρυναν τους κατοίκους των πόλεων να καταφύγουν στα χωριά.  Το Πολιτικό  φιλοξένησε πολλές οικογένειες από την Λευκωσία, οι οποίοι έμεναν σε διάφορα σπίτια αλλά και μεγάλος αριθμός στον Μοναστήρι του Αγίου Ηρακλειδίου.  Το ορφανοτροφείο Λευκωσίας μεταφέρθηκε  επίσης στο μοναστήρι του Αγίου Ηρακλειδίου και οι μαθητές φοιτούσαν στον δημοτικό σχολείο Πολιτικού.  Οι σχέσεις που αναπτύχθηκαν με του κατοίκους της Λευκωσίας και του Πολιτικού ήταν τόσο φιλικές και εγκάρδιες που κάποιες διαρκούν μέχρι σήμερα.  Κατά την διάρκεια της φιλοξενίας των Λευκωσιατών στο Πολιτικό το σπίτι του Ιεροδιάκονου Πανάρετου Κουσουλίδη , ο οποίος διέθετε το μοναδικό ραδιόφωνο στο Πολιτικό, έγινε το καφενείο  και ο χώρος συγκέντρωσης τους, όπου ενημερώνονταν για τις εξελίξεις των γεγονότων. 
Η ήρεμη αγροτική ζωή των κατοίκων του Πολιτικού, από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μετά δεν προμήνυε ποτέ ότι θα είχαν τόσο ενεργό ανάμιξη  στον απελευθερωτικό αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α.  Όλοι οι κάτοικοι του Πολιτικού  υποστήριξαν  από διαφορετικές επάλξεις  τον μεγάλο αγώνα.
Ο Απόστολος Κωνσταντίνου αντάρτης στα βουνά του Μαχαιρά, βοήθησε πολλές φορές την ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου.  Ο Πετράκης Γρουτίδης συναγωνιστής του Παντελή Κατελάρη, ειδικός στην κατασκευή βομβών.  Ο Κώστας Αποστόλου αρχηγός της τοπικής ομάδας  δράσης, ο οποίος συνελήφθηκε και κρατήθηκε για αρκετό καιρό, στα κρατητήρια Κοκκινοτριμυθιάς.  Κοντά σε αυτούς  ο Χαράλαμπος Πετρίδης, ο  Νίκος Χατζηματθαίος ο Σταύρος Παπανικολάου και άλλοι πολλοί μέλη της τοπικής ομάδας.   Κάποιοι ήταν υπεύθυνοι για την ρίψη φυλλαδίων, άλλοι για την κατασκευή ρούχων και σημαίων για τους αντάρτες  και άλλοι για την συλλογή χρημάτων για τις ανάγκες του αγώνα.
Σημαντική υπήρξε η προσφορά του ιερέα της κοινότητας, ΠαπαΝικόλα Παπά Μιχαήλ, ο οποίος σε συνεννόηση με τον Παπανικόλα από το Επισκοπειό και τον δάσκαλο τον Πέτρο Θεοδοσίου από τους Εργάτες φιλοξένησε πολλές φορές στο σπίτι του αντάρτες της ΕΟΚΑ. Η ομάδα του Ανδρέα του Ευμείδη του Γιάννη του Μακρυγιάννη, του υιού ου δάσκαλου του Ταμασιότη από τα Πέρα  Ορεινής, του Παντελή από τους Εργάτες και άλλα άτομα από τον Λυθροδόντα φιλοξενήθηκαν  στο σπίτι του Παπανικόλα.  Ο ίδιος συνελήφθηκε από τους Άγγλους και αφέθηκε αργότερα ελεύθερος.  Το σπίτι του ΧατζηΜατθαίου Κωσταρή, του Ιεροδιάκονου Πανάρετου Κουσουλίδη αλλά και άλλα σπίτια ήταν  χώροι φιλοξενίας ανταρτών.  Αντάρτες φιλοξενήθηκαν και στο μοναστήρι του Αγίου Ηρακλειδίου.  Μάλιστα σε μια επίσκεψη άγγλων  στο μοναστήρι, οι οποίοι αξίζει να αναφέρουμε ότι συνοδεύονταν πάντα από τουρκοκύπριους αστυνομικούς, αφού δεν βρήκαν τίποτε, είχαν οργιστεί τόσο πολύ που ο τουρκοκύπριος αστυνομικός χάραξε με την ξιφολόγχη του την εικόνα του Χριστού.  Σε άλλη περίπτωση, όταν θα έκαναν έλεγχο στην εκκλησία του Αγίου Θεοδώρου, οι Άγγλοι φάνηκαν ότι ήταν πιο ευγενείς, γιατί  απαγόρευσαν στον αλλόθρησκο τουρκοκύπριο  αστυνομικό να εισέλθει στην εκκλησία.

Το Πολιτικό που το 1974 αριθμούσε μόλις 250 άτομα  έδωσε το παρόν του και στον αγώνα της μικρής – πικρής πατρίδας Κύπρου εκείνο τον Μαύρο Ιούλη ενάντια στον Τούρκο εισβολέα. Στο κάλεσμα της πατρίδας έτρεξαν και οι στρατεύσιμοι του Πολιτικού.
Το Πολιτικό πλήρωσε ακριβά το τίμημα της ελευθερίας, είχε αιχμαλώτους, πληρωθέντες αλλά το σημαντικότερο  έχει τρία παιδιά του τα οποία αγνοούνται.

Α) Τον Κωνσταντίνο Κίτα  που κατατάγηκε στο 120 ΛΒΟ και η τύχη του αγνοείται από τις 22/7/1974.  Θεάθηκε για τελευταία φορά στον Άγιο Γεώργιο της Κερύνειας.
Β) τον Κώστα Νικολάου που κατατάγηκε στο 306 τάγμα ΠΖ.  Θεάθηκε για τελευταία φορά στον Άγιο Γεώργιο της Κερύνειας στις 22/7/1974.
Γ) Τον Χαρίτο Χαρίτου που κατατάγηκε στο 361 τάγμα ΠΖ. Μεταφέρθηκε με άλλους στην Κυθραία όπου συγκροτήθηκε το τάγμα  με 220 περίπου άτομα και μετέβηκαν στον ΆγιοΑμβρόσιο της Κερύνειας.  Με άλλα σαράντα περίπου άτομα προχώρησαν σε διατεταγμένη αποστολή και δεν γύρισαν ποτέ. Θεάθηκε για τελευταία φορά στις 14 Αυγούστου 1974.
Μόλις πρόσφατα τα οστά του Ήρωα πλέον, Χαρίτου Φωτίου, Ταυτοποιήθηκαν με την μέθοδο του  DNA.  Τα οστά του ήρωα μας βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο μέσα σε λάκκο με νερό στο Τουρκοκυπριακό χωριό Τζιάος.  Κατά την αναγνώριση των οστών του ήρωα μας βρέθηκε πάνω του το ρολόϊ του, η αρραβώνα του και μέρος απο τα ρούχα του, τα οποία  μετά από 36 χρόνια ήταν ακόμα μισοφθαρμένα γιατί ήταν μέσα στο νερό.  Το τραγικότερο ήταν ότι το κρανίο του ήταν διάτρητο από μια σφαίρα, η οποία από ότι φάνηκε ήταν αυτή με την οποία του έδωσαν οι άνανδροι, βάρβαροι Τούρκοι εισβολείς την χαριστική βολή.