Άγιος Θεόδωρος Ταμασέων
Γιορτάζει στις 4 Οκτωβρίου
Εν σοι πάτερ ακριβώς διεσώθη το κατ εικόνα
Λαβών γα τον σταυρό ηκολούθησας τον Χριστό
Και πράτων εδίδασκες
Υπεροράν μεν σαρκός, παρέρχεται γαρ
Επιμελείσθε δε ψυχής πράγματος αθανάτου.
Διό και μετά αγγέλων συναγάλλεται
Όσιε Θεόδωρε το πνεύμα σου.

Ο Άγιος Θεόδωρος έζησε τα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Οι γονείς του ήταν ειδωλολάτρες, ο πατέρας του δε ήταν αγαλματοποιός. Κατασκεύαζε αγάλματα θεών, τα οποία ο γιός του Θεωνάς έπαιρνε και τα πωλούσε στην αγορά.
Η ακόλουθη παράδοση η οποία διασώθηκε από στόμα σε στόμα στους κατοίκους του Πολιτικού δείχνει την σχέση που είχε ο Άγιος Θεόδωρος με τον Άγιο Ηρακλείδιο.
«Μία ημέρα ενώ ο Ηρακλείδιος, ο Μνάσωνας και ο Θεόδωρος τους οποίους συνέδεε φιλική σχέση, αποφάσισαν να πάνε στην πέραν του Πεδιαίου συνοικία της Ταμασού τα Πέρα. Ο Θεόδωρος πήρε μαζί του και τα αγάλματα που του έδωσε ο πατέρας του να τα πωλήσει. ΄Ηταν χειμώνας και ο Πεδιαίος ποταμός έτρεχε γεμάτος. Ο Θεόδωρος τότε άρχισε να ρίχνει τα αγάλματα στον ποταμό προσευχόμενους στους θεούς του να σταματήσει ο ποταμός. 'Έριξε ένα, δύο, τρία αλλά δεν έγινε τίποτε. Τότε έριξε όλη την σακούλα με τα αγάλματα αλλά και πάλι δεν έγινε τίποτε. Ο άγιος Ηρακλείδιος τότε ήρεμος, προσευχήθηκε στον θεό και με το ραβδί του άγγιξε τον ποταμό. Τότε έγινε το μεγάλο θαύμα. Ο ποταμός χωρίστηκε στα δύο και πέρασαν στην αντίπερα όχθη.»
Σύμφωνα με τον Βίο του Αγίου Ηρακλειδίου, ο Άγιος Θεόδωρος έζησε την ίδια περίοδο με τους Αγίους Ηρακλείδιο και Μνάσωνα. Κάποτε είχε πάει στην Ρώμη με τον φίλο του Μνάσωνα για να λύσουν κάποιες διαφορές που είχαν δημιουργηθεί μεταξύ των ειδωλολατρών των χωριών Πολιτικού και Πέρα για το ποιός από τους ψευδώνυμους θεούς ήταν ο μεγαλύτερος. Εκεί οι δύο φίλοι γνωρίστηκαν με μερικούς από τους αποστόλους. Τόσο μεγάλη ήταν η δίψα τους για την νέα θρησκεία και αντί να γυρίσουν πίσω, ταξίδεψαν στα Ιεροσόλυμα για να συναντήσουν τον κορυφαίο των αποστόλων τον Πέτρο και τον Ευαγγελιστή Ιωάννη. Αφού δέχτηκαν όλα όσα καταλεπτώς τους εξιστόρησαν οι απόστολοι, βαπτίσθηκαν. Μετά την επιστροφή τους από τα Ιεροσόλυμα συνάντησαν στην Κύπρο τους αποστόλους Παύλο, Βαρνάβα και Μάρκο και τον πρώτο Κύπριο Επίσκοπο τον Άγιο Ηρακλείδιο. Ο Μνάσωνας συνόδεψε τους αποστόλους και τον άγιο Ηρακλείδιο στην πορεία τους για την Πάφο ενώ ο Άγιος Θεόδωρος αποτραβήχτηκε και έζησε σκληρή ασκητική ζωή για τριανταοκτώ χρόνια. Έτρωγε πολύ λίγο. Ακόμα και το νερό το χρησιμοποιούσε πολύ λίγο. Αναφέρετε δε ότι την σκληρή αυτή ζωή την έζησε στην σημερινή περιοχή Παλιοεκκλησιά έχοντας πάνω τους σειρά από βαρίδια. Πριν πεθάνει φώναξε τον Άγιο Ρόδωνα Τρίτο Επίσκοπο Ταμασού, στον οποίο ανέφερε όσα γνώριζε για τον Βίο του Αγίου Μνάσωνα και Ηρακλειδίου δίνοντας του μάλιστα όσα ο ίδιος έγραψε για αυτούς. Του ανάθεσε το δύσκολο έργο της συγγραφής των έργων των Αγίων μας. Η τελευταία του διδασκαλία απευθυνόταν στα πνευματικά του παιδιά τα οπoία φώναξε κοντά του λίγο πριν πεθάνει. Τον Άγιο Θεόδωρο κήδευσαν οι Άγιοι Ηρακλείδιος και Μνάσωνας στον τάφο του πατέρα του Μνάσωνα Χρυσίππου. Η Μνήμη του εορτάζεται στις 4 Οκτωβρίου, ημέρα κοίμησης του.
Πότε κτίστηκε η παλαιά εκκλησία δεν γνωρίζουμε, αλλά είναι βέβαιο ότι ήταν μια μικρή εκκλησία. Το 1777 διορθώθηκε εκ βάθρων από τον Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο. Ήταν διαστάσεων περίπου 5 μέτρα πλάτους και 15 μέτρα μήκος και η στέγη του ήταν από βολίτζια και δώμα. Τον χειμώνα που έβρεχε το δώμα έσταζε πάνω στους πιστούς.
Το 1870 οι κάτοικοι του Πολιτικού αποφάσισαν να διορθώσουν εκ βάθρων την εκκλησία. Για να επιδιορθωθεί η εκκλησία, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να πουλήσουν μεγάλες εκτάσεις γης που άνηκαν στον Άγιο Θεόδωρο. Η εκκλησία είναι μονόκλιτη κεραμοσκέπαστη με πέντε αψίδες στην οροφή και έχει εμβαδόν γύρω στα 130 μέτρα. Η νέα αυτή εκκλησία εγκαινιάστηκε σύμφωνα με σχετική πλάκα που βρίσκεται στον ναό στις 25 Ιουλίου 1910 από τον Αρχιεπίσκοπο Κύριλλο τον Β. Η κύρια είσοδος του ναού βρίσκεται στην βόρεια πλευρά. Η είσοδος αυτή στεγάζεται με δύο μικρούς πυλώνες και έχει στις δύο πλευρές του δύο εικόνες από ψηφιδωτό. Η μια είναι αφιερωμένη στον άγιο Θεόδωρο και η άλλη στον Άγιο Μνάσωνα, δεύτερο επίσκοπο Ταμασού. Άλλη μία είσοδος βρίσκεται νότια και μία άλλη στα ανατολικά. Μία μικρότερη πόρτα βρίσκεται στο ιερό του ναού, στην δυτική πλευρά. Στον περίβολο της εκκλησίας βρίσκεται το παλαιό κοιμητήριο της κοινότητας. Εκεί βρίσκεται και μια πέτρινη σαρκοφάγος όπου σύμφωνα με την παράδοση είναι και ο τάφος του Αγίου Θεοδώρου. Στην παλαιά καμπάνα της κοινότητας είναι αναγραμμένη η εξής σημαντική επιγραφή. *Κώδων της εν Κύπρο εκκλησίας του χωρίου της Ταμασού 1895*. Το νέο καμπαναριό της εκκλησίας κτίστηκε από τον Μ. Θ. Γρούτα το 1942. Έχει εσωτερική σκάλα που οδηγεί από το ιερό της εκκλησίας στο σημείο που βρίσκεται η καμπάνα για λόγους πρακτικούς που αφορούσαν την επιδιόρθωση που τυχών να χρειαζόταν το καμπαναριό. Εντός του κυρίως ναού δεσπόζει το τέμπλο του ναού. Ένα αριστουργηματικό έργο κατασκευασμένο από ξύλο το 1906 από τον Σοφοκλή Χαραλάμπους από την Λάρνακα. Τα έξοδα του τέμπλου ανέλαβε το ζεύγος των απόδημων ομοχώριων μας Νικόλαου και Αικατερίνης Αποστολίδη, που έζησαν στην Αίγυπτο. Στην δεξιά πλευρά του τέμπλου είναι η εικόνα του Αγίου Θεοδώρου και κάτω από αυτή πάνω στο τέμπλο είναι η φωτογραφία της συζύγου του δωρητή. Όλο το τέμπλο διανθίζεται με ξυλόγλυπτα πτηνά, άνθη και με διάφορες παραστάσεις του αμπελιού. Ο αρχιερατικός θρόνος πάνω στον οποίο αναγράφεται η χρονολογία κατασκευής το 1909 επί αρχιεπισκόπου Κυρίλλου του Β είναι της ίδιας τεχνοτροπίας όπως το τέμπλο, ξυλόγλυπτος με ανάγλυφες παραστάσεις πτηνών ανθέων αγγέλων και άλλων άγριων ζώων. Δύο καθήμενα επιβλητικά λιοντάρια φυλάνε την είσοδο του θρόνου. Το προσκυνητάρι κατασκευής του 1911 είναι και αυτό της ίδιας τεχνοτροπίας με αυτή του αρχιερατικού θρόνου. Ένας αετός που πατά πάνω σε ένα φίδι δεσπόζει στο κέντρο του προσκυνηταρίου. Πάνω σε αυτόν τοποθετούνται οι εικόνες των εορταζόντων αγίων. Στο πίσω μέρος του ναού ένα στενό και ελικοειδές κλιμακοστάσιο οδηγεί στον γυναικωνίτη, του οποίου το πάτωμα είναι από ξύλο. Η παλαιότερη εικόνα είναι αυτή της Παναγίας της Οδηγήτριας που χρονολογείται από το 1573. Μέσα στο ιερό βρίσκεται η Αγία Τράπεζα που χρονολογείται από την εποχή ίδρυσης του πρώτου ναού. Όσο αφορά τα ιερά σκεύη μπορούμε να θαυμάσουμε το αργυρόδετο ευαγγέλιο του 1801, ένα ξυλόγλυπτο αρτοφόριο με ημερομηνία κατασκευής 14 Ιουλίου και άλλα ιερά σκεύη και τα εξαπτέρυγα είναι πιο σύγχρονης εποχής, του 20 αιώνα.
Tο 1985, έγινε επισκευή των εσωτερικών τοίχων του ναού και αφαιρέθηκε ο γύψος. Στην θέση του τοποθετήθηκε σουβάς. Το 2001 έγινε εκ νέου ανακαίνιση του ναού. Τοποθετήθηκε μαρμάρινο πάτωμα στη θέση του μωσαϊκού και το πάτωμα της εισόδου της αυλής αντικαταστάθηκε με πλάκες. Ταυτόχρονα έγινε μπογιάντισμα των εσωτερικών τοίχων. Το 2009 άρχισε νέα επισκευή του ναού για επαναφορά του εξωτερικού του ναού στην πρότερα του μορφή.
Ένα από τα τελευταία θαύματα του Αγίου Θεοδώρου σχετίζεται με την οικοδόμηση της εκκλησία του Αγίου. Ενώ έκτιζαν την εκκλησία, αναλήφθηκαν ότι είχαν μείνει από γύψο. Ο μάστρος λέει στους εργάτες ότι από την επομένη δεν θα μπορούσαν να συνεχίσουν γιατί δεν είχαν τον γύψο. Αυτοί διερωτήθηκαν τι θα έκαναν. Ο μάστρος τότε τους είπε : Εν ξέρετε ως αύριο μπορεί να κάμει ο άγιος το θάμμα του. Υπήρχε κάποιος καμηλάρης ο οποίος έφερνε τακτικά ύψο στην εκκλησία, αλλά εκείνη την ημέρα ήταν δεσμευμένος να πάρει άχυρο στα Λεύκαρα. Την νύκτα του παρουσιάστηκε ο άγιος και του είπε : Αύριο να πάεις να πάρεις ύψον στην εκκλησία του Πολιτικού.
Το πρωί αυτός μη δίνοντας σημασία στο όνειρο, τράβηξε τον κάμηλο του να τον φορτώσει. Αυτός μούγκριζε και έτρεχε κατά πάνω στον αφέντη του. ΄Οταν είδε και απόειδε ο καμηλάρης ότι δεν γινόταν τίποτε, πήγε τις καμήλες του στον στάβλο και πήγε να ξαπλώσει. Μόλις τον πήρε ο ύπνος του φανερώθηκε πάλι ο άγιος και του είπε τα ίδια. Ο καμηλάρης τότε σηκώθηκε πήγε στο Τσέρι σε γνωστό γυψοποιείο του χωριού και μόλις συνάντησε τον ιδιοκτήτη του λέει: Μάστρε έχεις κανένα φορτίο ύψο για την εκκλησία του Πολιτικού; Έχω του λέει ο μάστρος. Να φορτώσω τζιαί με τα ριάλια κάμετε καλά του λέει ο καμηλάρης. Φόρτωσε του λέει ο μάστρος τζιαί έχουμε τον λόο. Ο κάμηλος γονάτισε αμέσως μόνος τους και ο Κωσταντής (ο ιδιοκτήτης του κάμηλου) φόρτωσε και πήγε στο Πολιτικό. Μόλις πήγες το Πολιτικό προσκύνησε την εικόνα του αγίου και ιστόρισε στους παρευρισκομένους τα γεγονότα βεβαιώνοντας μάλιστα ότι είναι αυτός ο ίδιος ο άγιος που πήγε στον ύπνο του την νύκτα.
Ένα νεότερο θαύμα του αγίου έχει να κάνει με την καμπάνα της εκκλησίας. Πριν λίγο καιρό η καμπάνα του χωριού είχε σπάσει. Επειδή τα οικονομικά της εκκλησίας ήταν και είναι μηδαμινά, η επιτροπή σκεφτόταν τι θα έκανε. Ένα βράδυ παρουσιάστηκε ένας άγνωστος και πρόσφερε τα χρήματα και απόκτησε η εκκλησία καινούργια καμπάνα.